سلاااااااااااااااام

سلاااااااااااااااام به همه

 

امروز كمي حرف داشتم.با همه ي دوستاي نازم

 

كه  به من سر مي زنن.

 

چند وقتيه دختر بدي شدم.

 

دير آپ مي كنم نظرا رو دير جواب مي دم.پاك بي

 

 معرفت شدم.

 

اما من كه بي معرفت نيستم.

 

انشاا... از اين به بعد زودتر آپ مي كنم .امروزم 3تا

 

 پست با هم گذاشتم.براي تلافيه اين چند روز.

 

خيييييييييييلي دوستون دارم.اگه يه موقعي  دير

 

 اومدم به ديدنتون ازم دلخور نشيد.

 

يه چيزي هم  مي خواستم بگم:

 

آقا حسين خيلي سعي كردم به وبلاگتون بيام اما

 

 باز  نمي كنه.ايميلتونم نداشتم كه براتون ميل

 

كنم .پس اينجا گفتم.نيومدنم به خاطر اينه كه باز

 

نمي كنه.وگرنه خيلي دوست داشتم سري به

 

وبلاگ من ديونه بزنم.حتي وقتي مي خواستم آپ

 

 كنمم رفتم اما باز نكرد.

 

این گلای ناز تقدیم به شماهایی که هر کدومتون

 

 اندازه ی یه دنیا گل نازین

تنها مسافر بهار

 

  عزيزا! با ياد ونام  او كه تو را زندگي جاودان بخشيد، آغاز خواهم كرد.

 

  در خاطري كه تويي ديگران فراموشند.

 

  پروانه اي از اعماق قلب من برخاست و همراه با فرشتگان به آسمان پريد.

 

  و هرچه بالا و بالاتر رفت، بزرگ و بزرگ تر و عزيز و عزيز تر شد.

 

  از آن پس آسمان پر ستاره،سرشار از عطر پروانه شد.

 

  هم اينك سراسر آسمان را سفر كرده است،اما آن

 

پروانه قلب مرا تا ابد ترك نخواهد كرد.

 

  مرگ تلخ است و از آن تلخ تر مرگ عشق است كه بي

 

 او در هر لحظه هزار بار مردن است.

 

  مرگ،چهره ي زيباي او را بوسيده و او را چونان برگ پائيز زرد كرده بود.

 

  اما براي من تا آخرين روز خدا سبز و بهاري خواهد ماند.

 

  دريغ كه در اين جانگدازترين لحظه ي زندگي نه مي تواني با او

 

بروي و نه مي تواني با او بماني.تنها با

 

نگاهي،اشكي،وداعي،افسوسي ،آهي و سكوت و سكوت و سكوت او را

 

 براي هميشه و با تمام خاطرات سبزش به آغوش سرد خاك مي

 

سپاري.چرا كه من سياهم و زميني،او سپيد و آسماني.

 

 و چه زجر آور است كسي را كه با او جاني را جدايي،نتواني براي

 

آخرين بار و با آن همه احساس كه تمام سلولهاي بدنت او را ميطلبند

 

در آغوش بگيري و حرفهاي نا گفته ات را براي جسم بي روحش

 

بگويي و تنها يادگاري كه از او هميشه برايت خواهد ماند ،آخرين نگاه اوست.

 

  اينك بين ما ديوارهاي سنگي و فاصله ي ديدار به درازاي يك عمر

 

است و جان تنها بهائيست براي ديدار تازه كردن.

 

  نازنينا!اميدوارم،روزگارت گر كه بي من بگذرد خوش

 

باد،اي طلايي رنگ اي تو را چشمان من .

 

 

 

 

                                     س.ع.م به ياد خاطره ساز عاشقي.ه ع.م.ز

 

 

باران

                              باز باران گونه ام را تازه كرد

 

           اشك و خون در سينه ام شيرازه كرد

 

                            ديده ام تر شد نگاهم سرد شد

 

                عاطفه از دستهايم طرد شد

 

                                    غم به اعماق وجودم راه يافت

 

                      بر وجودم تار و پود آه بافت

 

                                اي نگاهت گرم چون آواي رود

 

             چشم هايت نغمه ي نغز سرود

 

                        آنچنان يادت درونم موج زد

 

                                  كز دلم اندون سر تا اوج زد

 

           آه اي خورشيد رنگين غروب

 

                           از نگاهم روح باران را بروب

 

           كاش خورشيدي بجوشد در نفس

 

                             تا نبينم اشك و آه هيچكس.

 

 

                                                        نسرين و نسترن عاليخاني