امروز بعد از آپ وبلاگ رفتم مشاهده ی وبلاگ که ببینم کجاش ایراد داره و
باید درستش کنم که دیدم نوشته یه ترنم
رفتم خوندم
گذشته از اینکه کلی از متن اون کامنت خوشم امد اما یه عالمه خجالت
کشیدم از خودم
تو یه همچین روزی چه آپی کردم من
چیزی که الان اینجا می ذارم بخشی از کامنت سوگنده
سوگن جان امیدوارم ناراحت نشی که گذاشتمش تو وبلاگ
"اضافه شدن يک ستاره در آسمان کم شدن يک خورشيد از روي زمين
است "
تو یه همچین روزی یه خورشید دیگه هم پر کشید
یه آسمونی که زمین براش خیییلی کوچیک بود رفت آسمون
ما زمینیا موندیم و غم رفتن آسمونیا و حسرت آسمونی شدن
دیشب دلم پر ميکشیدبراي مشهد با همه ی وجودم آرزو کردم که کاش
الان مشهد بودم
من عاشق شبای حرمم
به خصوص یه همچون شبی
رضا بود و غریبی و داغ جوادش
شاید چون می دونم آقامون تو ایران و غریب، پر کشیدن پسر آسمونیش
از اونای دیگه تلخ تر و سخت تره
امروز...كبوتراي حرم خون گريه مي كنن
شهادت مظلومانه ي جواد آل محمد(ص) حضرت امام محمدتقي (ع) رو به
ساحت مقدس آقامون حضرت علي بن موسي الرضا و مهدي موعود
تسليت مي گم.
